Shepherdia argentea

Buffelbes, Stierbes

Shepherdia argentea , algemeen bekend als zilverbuffelbes, is een rechtopstaande, bossige, doornige, struikvormende, bladverliezende struik van de Oleaster-familie. Hij staat bekend om zijn aantrekkelijke zilvergeschubde bladeren en takken plus zijn felrode (alleen vrouwelijke planten) vrucht die rijpt in de herfst. Hij groeit doorgaans tot 2 meter hoog en even breed, maar zal af en toe uitgroeien tot een bijna boomachtige 5 meter hoog. Het oorspronkelijke verspreidingsgebied strekt zich uit van centraal en westelijk Canada zuidwaarts tot Californië, Arizona, Kansas, Michigan en New York. De belangrijkste concentraties van deze plant bevinden zich in noordelijke gebieden van de Great Plains van de Prairie-provincies van Canada (Alberta, Saskatchewan en Manitoba) zuidwaarts tot Montana, North Dakota en South Dakota, waar hij groeit in verschillende habitats, waaronder zowel oevergebieden (langs randen van natte weilanden, uiterwaarden, beken, rivieren, meren en bronnen) als drogere locaties (bossen, heuvels, blootgestelde hellingen en prairies). In het verre westen wordt de soort vaak aangetroffen op droge, zanderige, rotsachtige of grindachtige (vaak kalksteen) bodems in vlakten en canyons. Deze plant werd voor het eerst verzameld voor wetenschappelijk onderzoek door Meriwether Lewis in 1804 in het gebied waar de rivieren Niobrara en Missouri samenkomen in het noordoosten van Nebraska. Zilverschubstengels zijn bekleed met tegenoverliggende, elliptische, dichtbehaarde, zilverschubde bladeren. Zeer kleine, buisvormige geelachtige bloemen, elk met een 4-lobbige kelk, bloeien in de lente (maart) voordat de bladeren verschijnen. Bloemen op vrouwelijke planten worden, indien bestoven, gevolgd door bolvormige, erwtgrote, eenzadige, ovale, felrode vruchten die afzonderlijk of in trossen verschijnen. Rijpe vruchten zijn eetbaar maar smaken zuur. Vruchten rijpen in de herfst, maar vogels beginnen ze eind juli-augustus van de struik te eten. Voor mensen kan rijp fruit vers van de struik worden gegeten of worden gebruikt om taarten, jam of gelei te maken. Sommige experts raden aan om dit fruit met mate te eten vanwege het hoge saponinegehalte. Dunne afbladderende bast verschijnt op volwassen takken die vaak stekelig zijn (elke stekel tot 5 cm lang). Hoewel de vrucht vaak buffaloberry wordt genoemd, is het geen bes, maar een steenvrucht.

Beknopte eigenschappen

Hoogte volgroeide plant:	1,5 - 2 M, 2,5 - 3 M
Standplaats:	halfschaduw, zon
Grondsoort:	alle, neutraal, kalk
Vorm:	bolvormig, struikvormig, opgaand

Bloeiperiode

		X	X
jan	feb	maa	apr	mei	jun	jul	aug	sep	okt	nov	dec